عشق های امروز

به مرحله ای از تنهایی رسیدم که حتی دیدن یه نظر توی بلاگفا هم خوشحالم میکنه...

خدای من نه دور کعبه است؛نه در کلیسا؛نه در معبد؛خدای من همین جاست...کنار تمام دلواپسی هایم ؛ بغض هایم ؛ خنده هایم ؛خدای من؛ نمی ترساند مرا از آتـشامـــــــــــــــــــامی ترساند مـرا از شکستن دلــــی... اشک آوردن به چشمی ... نــا حـق کردن حقی ... خدای من می بیند مرا " هر جا که باشم می فهمد مرا با هر زبانی که سخن می گویم،خدای من حواسش در همه احوال به من هست "خدای من مــرا از هیچ نمی ترسان...

عصر یک جمعهء دلگیر، دلم گفت بگویم بنویسم که چرا عشق به انسان نرسیده است؟ چرا آب به گلدان نرسیده است؟ چرا لحظهء باران نرسیده است؟ وهر کس که در این خشکی دوران به لبش جان نرسیده است،به ایمان نرسیده است و غم عشق به پایان نرسیده است. بگو حافظ دلخسته زشیراز بیاید بنویسد که هنوزم که هنوز است چرا یوسف گمگشته به کنعان نرسیده است ؟ چرا کلبه احزان به گلستان نرسیده است؟ دل عشق ترک خورد، گل زخم نمک خورد، زمین مرد، زمان بر سر دوشش غم و اندوه به انبوه فقط برد،فقط برد، زمین مرد، زمین مرد ، خداوند گواه است، دلم چشم به راه است، و در حسرت یک پلک نگاه است، ولی حیف...

خدای من نه دور کعبه است؛نه در کلیسا؛نه در معبد؛خدای من همین جاست...کنار تمام دلواپسی هایم ؛ بغض هایم ؛ خنده هایم ؛خدای من؛ نمی ترساند مرا از آتـشامـــــــــــــــــــامی ترساند مـرا از شکستن دلــــی... اشک آوردن به چشمی ... نــا حـق کردن حقی ... خدای من می بیند مرا " هر جا که باشم می فهمد مرا با هر زبانی که سخن می گویم،خدای من حواسش در همه احوال به من هست "خدای من مــرا از هیچ نمی ترساند ؛جز " بی فـــکر سخن گفتن " و " رنجاندن دلـــــی "خـــدای من...؛"خدای تمــــــــام مهربــــــــــانی هاست"...! (دکتر شریعتی) ...